“Our task must be to free ourselves by widening
our circle of compassion to embrace all living
creatures and the whole of nature in its beauty.”

Albert Einstein

Hoe kun je schrijven over zoveel onderwerpen?

Je vindt op soChicken artikelen over allerlei onderwerpen. Van mindfulness en meditatie tot productiviteit, duurzaamheid, zelfliefde, gezondheid, geldzaken en lifestyle design. Voor mij is die verzameling onderwerpen heel logisch, maar veel mensen vragen zich (wellicht terecht) af hoe ik aan al die inspiratie en ‘wijsheid’ kom.

Hoe kan één persoon schrijven over zoveel verschillende onderwerpen? En waar komt die inspiratie dan vandaan?

Voor mij is het heel simpel: je kunt alleen een goed leven bouwen als je aandacht schenkt aan alle aspecten van je leven. Alle levensgebieden hangen met elkaar samen. En dus besteed ik aandacht aan al deze gebieden.

Waarom? Omdat ik zelf ook een leven heb. En ik besteed ook aandacht aan alle gebieden van mijn eigen leven. En het valt mij steeds opnieuw op dat geen onderdeel in mijn leven op zichzelf staat. Mindfulness ontwikkelen en mijn spaarrekening vullen zijn voor mij twee gerelateerde zaken die allebei aandacht verdienen.

Ik zie niets los van het ander. Het is allemaal één geheel, één systeem. En we willen het hele systeem optimaliseren zodat je zoveel mogelijk vrijheid, blijheid en betekenis kunt ervaren. Dat is voor mij heel logisch, en precies de reden waarom ik me geroepen voel om te schrijven over veel verschillende onderwerpen.

Oké – en waar komt je inspiratie dan vandaan?

Deze vraag wordt me onwijs vaak gesteld, en het antwoord is anders dan mensen verwachten. Ze willen horen welk boek mij het meest inspireerde, of welke filosofie ik aanhang. Doe ik NLP, The Work, TM – ken ik huppeldepup techniek al of doe ik zo en zo?

Het antwoord is meestal een beetje van alles en geen van dit alles.

De realiteit is dat ik me niet verdiep in specifieke boeken, personen of filosofieën. Ik duik in concepten. De zaken die ten grondslag liggen aan al die technieken en filosofieën. Ik volg mijn nieuwsgierigheid en kom dan vanzelf dingen tegen die ik interessant vind. En wanneer iets me grijpt dan begraaf ik mezelf meestal een aantal weken of maanden in dit onderwerp.

Dit is voor mij een heel natuurlijk proces. Billy vindt het soms irritant, maar heeft inmiddels geaccepteerd dat het gewoon hoort bij wie ik ben. En ik kan hem ook geruststellen: het intense enthousiasme gaat vanzelf weer voorbij. Ik kom altijd weer terug in het midden. Het is een onderdeel van mijn karakter waar ik weinig voor hoef te doen. Ik word gegrepen en ik kan niet anders dan me verder verdiepen.

In zo’n periode lees ik soms wel 10-20 boeken over een onderwerp. Meestal hele specifieke (Engelstalige) boeken vanuit allerlei invalshoeken. Ik verslind Wikipedia pagina’s, presentaties, documentaires, blogs en online discussies. Ik experimenteer, ik brainstorm, ik denk na en pas toe. En gaandeweg leer ik een hoop en krijg ik steeds beter grip op het onderwerp.

Tegen tweederde van zo’n periode begin ik de ideeën te integreren in mijn leven. Dat is ook de periode dat ik het gevoel heb dat ik de stof ‘in de vingers heb’. En dat is het moment dat ik erover begin te schrijven. Door te delen wat ik heb geleerd kom ik zelf vooruit.

Soms begin ik bijvoorbeeld te schrijven met een nieuwe invalshoek en merk ik dat ik er nog niet klaar voor ben. Dan moet het thema nog even ‘rijpen’. En soms merk ik dat het versimpelen van een onderwerp uitdagend voelt – en dat zie ik als een teken dat ik precies op het uiterste randje balanceer van mijn eigen groei.

Soms duurt het dus even voordat ik ‘de woorden gevonden heb’ om iets bij te kunnen dragen.

En wanneer ik het gevoel heb dat ik er genoeg van heb – dat ik het onderwerp voldoende doorleefd heb – verdwijnt mijn nieuwsgierigheid vanzelf en komt er na een tijdje automatisch weer een nieuw onderwerp op mijn pad.

Maar welke boeken en bronnen beveel je dan aan?

Ik vind het lastig om specifieke boeken aan te bevelen, om een paar redenen.

De eerste reden heeft te maken met mijn aanpak met soChicken. Mijn voornaamste talent is ingewikkelde dingen simpeler verwoorden, zodat meer mensen er iets mee kunnen. De boeken die ik zelf lees vallen voor de meeste mensen in de categorie ‘droge kost’.

Er zijn dan ook maar weinig boeken die ik zelf lees die ik direct kan aanbevelen, omdat ik vind dat ze niet geschikt zijn voor een breed publiek, omdat ze op zichzelf (zonder de bredere context) eerder verwarrend werken dan verhelderend en bovendien vaak niet in het Nederlands beschikbaar zijn.

Daarnaast vormt elk boek dat ik lees slechts een klein onderdeel van het hele proces. Mijn Kindle staat momenteel bijvoorbeeld vol met tientallen boeken over gedachten, bewustzijn, meditatie, innerlijke vrijheid en mindfulness. Elk boek brengt me iets, maar geen van de boeken zie ik als een eindbestemming op zichzelf. Ik weet zelf vaak niet eens meer wat ik in welk boek heb gelezen en/of wie de auteurs van deze boeken waren.

En in deze hoek vooral gaat het niet om wat je leest maar om welke inzichten je zelf opdoet. Lezen over meditatie is prima, maar alleen door te mediteren kom je echt vooruit. De waarde zit in zo’n geval uiteindelijk niet in de woorden maar in de inzichten die je voor jezelf opdoet.

Plus, als een boek een aantal toffe ideeën bevat wil dat niet zeggen dat ik het volledige boek kan aanbevelen. Dat is helemaal het geval in de hoek van bewustzijn en spiritualiteit. Ik pluk eruit wat bij me klikt en de rest laat ik op dat moment voor wat het is.

Ik zou soms willen dat ik gestructureerder werkte, maar steeds als ik dat probeer belemmert het mijn proces. Dus ik heb mijn chaotische en intuïtieve aanpak maar omarmd voor wat het is.

Maar boeken zijn slechts een klein onderdeel

En boeken zijn niet eens mijn grootste bron van inspiratie. Het leven is mijn grootste inspiratiebron. Dat klinkt misschien een beetje simpel, maar het is waar. Al van kinds af aan ben ik erg goed in observeren. En door de jaren heen heb ik erg systemisch leren denken. Daardoor zie ik overal connecties.

Waar veel mensen het leven beschouwen als een losse verzameling van op zichzelf staande onderdelen en ervaringen, zie ik altijd één ding. Eén stroom van bewustzijn die geen onderscheid kent.

Ik leer door de fouten, tegenslagen en problemen van andere mensen heen. Ik gebruik mijn leven als een spiegel. Als ik zelf een klein aspect van iets ervaar, dan lukt het me (naar mijn idee) vaak goed om me beter in te leven in een grotere versie van dit aspect. Als ik me bijvoorbeeld een beetje eenzaam voel, kan ik me goed voorstellen hoe pijnlijk en verlammend chronische eenzaamheid moet voelen. Dat helpt me meer te verplaatsen in zo’n situatie, en er vervolgens meer over te leren en het beter te begrijpen.

Als ik merk hoe mensen in mijn omgeving worstelen, dan begin ik daar over te leren en schrijven. Want onze problemen zijn universeel. En de meeste problemen hebben meer met elkaar te maken dan we denken.

En tot slot ben ik vooral bezig met dingen die ik zelf interessant vind. Dus ik schrijf vrijwel altijd uit eigen ervaring. Ik leer dingen en dan pas ik ze toe. Daar gaan soms maanden of jaren overheen, en dat is dan maar zo. Ik schrijf namelijk het lekkerst als ik gewoon kan delen wat ik heb geleerd in mijn eigen leven. En ik heb de indruk dat dit ook de schrijfsels zijn waar lezers de meeste waarde uit halen.

Oké – dus het is ingewikkeld?

Niet echt. Ik volg gewoon mijn interesse, mijn nieuwsgierigheid. Ik doe dit voor de lol en het gebeurt automatisch. En ik zou het ook doen als ik soChicken niet had opgezet. En als ik soChicken niet had opgezet, dan zou ik waarschijnlijk iets vergelijkbaars opzetten. Want het doorgeven en verduidelijken helpt me groeien en brengt me veel plezier en voldoening.

En het feit dat mijn werk zoveel andere lieve mensen mag helpen, brengt me alleen maar meer plezier.

Maar er is een reden dat ik je niet verveel met gortdroge Engelstalige boeken. En er is een reden dat ik de vraag ‘waar haal jij je inspiratie vandaan?’ beantwoord met een heel artikel. Voor mij klinkt het als: ‘waar komt jouw eten vandaan?’ – “Ja, jeetje – weet ik veel. Van eindeloos veel plekken, geen idee.”

Soms beveel ik specifieke boeken aan. Soms wijs ik in een bepaalde richting. Maar meestal bespaar ik je liever de tijd. Er is een reden dat ik Steeds leuker de korte route naar een leuker leven noem. Dit lijkt mijn functie te zijn: de boel simpeler maken voor meer mensen.

In de basis draait het voor mij allemaal om nieuwsgierigheid. Nieuwsgierigheid, strategisch denken en systeemdenken brengen me op allerlei interessante plekken. En uiteindelijk denk ik dat het voor de meeste mensen zo werkt. Volg je nieuwsgierigheid, je intuïtie – dan kom je vanzelf op interessante plekken.

En wat is mijn laatste inspiratiegolf?

Zoals je weet heb ik onlangs mijn nieuwe boek geschreven en ingeleverd bij de uitgever. Met mijn nieuwe boek wil ik lezers helpen minder drama, problemen en ellende te ervaren en meer rust in het hoofd te ontwikkelen.

Het boek staat vol met simpele, strategische tips hoe je dit voor elkaar kunt krijgen. Het gaat soms verrassend diep, maar het blijft praktisch en leuk. Want we hoeven het allemaal niet ingewikkelder te maken dan nodig.

Wil je weten wanneer je het boek kunt lezen? Kom me dan even volgen op Instagram of schrijf je in voor de nieuwsbrief. Dan houd ik je gezellig op de hoogte! 😊

Ontvang gratis tips om je leven leuker te maken!

Maak elke week steeds leuker met mijn gezellige maandagmorgen nieuwsbrief! Ruim 140.000 mensen gingen je voor! 😁

Goed om te weten
Je ontvangt elke maandagochtend versgelegde inspiratie en af en toe een extra update. Je kunt je altijd uitschrijven. Door op de knop te drukken ga je ermee akkoord dat we je gegevens met zorg en liefde verwerken volgens onze privacyverklaring. 💛