Die takenlijst wordt alleen maar langer

Nog toen ik studeerde ergens in 2007 kwam ik in contact met Getting Things Done. Een productiviteitssysteem waarmee je zou veranderen in een productieve superster. Het kost wat werk allemaal – je moet een ingewikkeld takensysteem bijhouden – maar dan héb je ook wat.

Nooit meer een project dat niet wordt afgerond. Nooit meer last van uitstelgedrag. Nooit meer een deadline missen!

Tja. Het klinkt geweldig. Maar de realiteit bleek weerbarstiger.

Ja, ik begon trouw met het opbouwen van mijn GTD systeem. En een aantal principes heb ik dankbaar geïntegreerd in mijn leven. Een onderdeel van GTD en veel vergelijkbare systemen is dat je al je taken uit je hoofd schrijft. Dat je een lange lijst maakt met alles wat je wilt doen, zodat je nooit meer iets vergeet en alles uiteindelijk voltooid wordt.

Maar terwijl ik mijn leven aan het versimpelen was kwam ik tot een hele interessante conclusie: als ik eerlijk tegen mezelf ben, gebruik ik mijn takenlijst alleen om taken toe te voegen maar nooit om taken weg te strepen.

Toch vreemd.

Mijn takenlijst was een wensenlijst

De zaken die ik toevoegde aan mijn takenlijst waren niet zozeer de dingen die moesten gebeuren. Want die dingen hoef ik niet op te schrijven, die doe ik toch wel.

Nee – het bleken vooral wensen. Dingen die leuk zouden zijn, maar niet echt essentieel zijn. Dingen als Spaans leren of projecten voor soChicken die leuk zouden kunnen zijn, maar waarschijnlijk nooit het daglicht zullen zien.

Wanneer ik dan een keer echt aan bak moet, omdat ik een belangrijk project wil afronden, vermijd ik altijd mijn takenlijst. Dan maak ik een korte lijst in mijn notitieboekje die ik dezelfde dag nog afwerk.

Want het voelt zo lekker om te krassen en te strepen. En het is zo fijn dat een pagina ergens stopt. In tegenstelling tot digitale lijsten waar altijd nog een taak aan kan worden toegevoegd.

Het voelde ineens heel tegenstrijdig. Al die ballast in dat takenprogramma, terwijl ik mijn leven aan het versimpelen ben op vrijwel alle andere fronten. Waarom zeul ik al die ellende met me mee? Waarom vraag ik zoveel van mezelf terwijl het zoveel eenvoudiger kan?

Dus ik bevrijdde mezelf van mijn takenlijst

Ja. En het was heerlijk. Ik isoleerde de paar dingen waarvoor ik mijn takenlijst op een effectieve manier gebruik, en vond andere manieren om ze onder te brengen.

  • Checklists verplaatste ik naar de notities app op mijn Mac.
  • Hetzelfde deed ik met de lijst met artikel ideeën voor soChicken.

En sinds die dag werk ik zonder todo lijst. Zonder programma met projecten, next actions en taken die ik nooit zal uitvoeren.

Want weet je – als het echt belangrijk is doe ik het wel. Als het ‘leuk’ is maar niet echt belangrijk – dan is het jammer. Dan zal ik het waarschijnlijk niet doen, en daar gaat een takenlijst niets aan veranderen.

Hoe ik nu werk

Ik werk nu een stuk lichter. Zonder schuldgevoel over allemaal taken in een takenlijst. Ik ben weer terug gegaan naar de basis: ’s avonds of ’s ochtends even in mijn notitieboekje opschrijven wat ik vandaag wil bereiken. Ik check even mijn agenda en maak vervolgens een simpel lijstje met een handjevol taken die ik aan het einde van de dag afgerond heb.

Meer niet.

Ik vraag me niet zozeer af wat voor taken er nog op mijn takenlijst staan. Ik vraag me af: ”Op welke manier kan ik vandaag het meest bijdragen?”

Vaak is dat schrijven. Soms is dat administratief werk. Andere keren is het plannen, programmeren of studeren op een nieuw onderwerp.

En nooit is dat: kijken naar mijn ellenlange takenlijst, een willekeurige taak uitzoeken en daaraan werken.

  • Ik voel me minder overweldigd.
  • Ik krijg meer voor elkaar.
  • Ik voel me niet langer schuldig vanwege alles wat ik niet doe.
  • Ik vertrouw meer op mijn intuïtie, ik weet dat ik belangrijke dingen toch wel zal doen.
  • Ik heb meer plezier in mijn werk.
  • Ik heb een app minder op mijn MacBook en iPhone.
  • Ik hoef geen takenlijsten meer te organiseren.
  • Ik stel geen belachelijke eisen meer aan mezelf om te voldoen aan één of ander systeem dat niet bij me past.

Logisch allemaal. Maar om één of andere reden was het best een ding om los te laten.

Ik werk al met een takenprogramma sinds 2007. En pas nu heb ik de ervaring en het inzicht om te beseffen dat al dat geneuzel met taken me niet productiever maakt maar wel gestrest.

Dus ik ben blij dat ik het overboord heb gegooid. Weer een stukje minder ballast. :)

Een simpel leven is een goed leven

Dat is hoe ik er tegenaan kijk. Eenvoud helpt je krachtig, energiek, gefocust, kalm en gelukkig door het leven te gaan.

Ik zeg: weg met de chaos, gooi de ballast overboord, schrap de overbodige meuk. En maak je leven stap voor stap simpeler.

Wil je weten hoe je dat het slimst kunt aanpakken? Neem dan eens een kijkje naar mijn online cursus Minder meuk, meer leuk. Dan leg ik je stap voor stap uit hoe ik het doe.

Lees meer over deze cursus…

soChicken nieuwsbrief - maak je leven steeds leuker!

Met mijn nieuwsbrief maak je je leven steeds leuker. In kleine, praktische stappen. Ruim 140.000 mensen gingen je voor! 😁

Doe je ook mee?