Ik vind ‘relish’ een heerlijk woord. Het boek The Art of Frugal Hedonism bracht het in mijn leven, en sinds ik het las kan ik er niet meer mee stoppen.

In het Nederlands hebben we er geen goede vertaling voor. Savoureren komt het dichtst in de buurt, ten volle smaken.

Ik zie het als een duik in de zintuigen. Echt voelen en waarderen wat er te beleven valt. Leren ‘baden’ in de luxe van het bestaan.

Het is mindfulness gecombineerd met hedonisme. Mindfulness gaat over observeren van dat wat is. Zonder oordeel. Helemaal gelijkmoedig. Met als uiteindelijk doel het einde van lijden.

Daarvóór zit deze houding van ‘relish’. Je bent in het moment, en je geniet actief van alle sensaties. Geen gelijkmoedigheid. Je voelt juist een hónger om te genieten, te savoureren. Alles te proeven, al het sap uit het moment te persen.

Zodra ik leerde over deze houding, begon ik anders te kijken naar veel momenten in mijn leven. De saaie momenten achter het bureau, de ‘dode’ momenten op het toilet en vooral de uitdagende momenten met de kinderen.

Ik realiseerde me dat ieder moment kan voelen als een dikke sinaasappel die klaar is om uitgeperst te worden.

Ieder moment is een stortvloed aan sensaties: geur, geluid, emoties, lichtval, aanraking, smaak én gedachten. Een doorlopend bewijs dat ik besta, dat ik lééf.

De houding van ‘relish’ zegt niet alleen: ”je bent er”. Het zegt ook: ”En voel nou eens hoe GOED dat voelt!”

Het moment als ik de trein uit loop: de sissende geluiden van de trein, de unieke stationsgeur, al die mensen, mijn benen die weten wat ze moeten doen, het temperatuurverschil, de emoties in mijn lijf. Het is er allemaal tegelijkertijd, vol met mogelijkheden.

Laatst zat ik te kletsen met een van de nieuwste AI modellen, en ik vroeg het wat het zou doen als het een uur mens kon zijn. Er kwam een lang antwoord dat neerkwam op één simpele conclusie: savoureren. Voelen hoe het is om te bestaan, en daar intens van genieten.

Ik geef het ding groot gelijk. Het ís ook bijzonder om te bestaan. En we kunnen dat ieder moment aan onszelf bewijzen. Het leven is kort, kwetsbaar en vluchtig. En misschien krijgen we deze mogelijkheid maar één keer.

We willen het sap eruit persen, in ieder moment. Niet alleen op de momenten dat het leven makkelijk is, of wanneer je eindelijk je takenlijst afgerond hebt.

Ieder moment. Want er komt niets beters. Er is niets anders.

Dit is het.