Het superheld syndroom

Vragen om hulp wordt in onze cultuur gezien als zwakte. Wie zijn leven op de rails heeft kan alles immers zelf doen. Die heeft geen hulp nodig, die is zelfredzaam.

Vroeger was niemand zelfredzaam. Mensen waren afhankelijk van anderen in het voorzien van hun behoeften. Maar hoe rijker we zijn geworden, des te minder afhankelijk we van elkaar zijn. We kunnen de oplossingen voor onze problemen gewoon ‘kopen’. En we besteden onze tijd vooral aan het werk dat ons van dit inkomen voorziet.

Dat is ‘schoner’, minder ingewikkeld en een stuk efficiënter. Maar toch is dat niet het einde van het verhaal. Want uiteindelijk ontnemen we elkaar hiermee de kans om vrijgevig te zijn.

Helpen is fijn

Stel, een goede vriendin zit in de problemen. Ze is niet gelukkig, voelt zich eenzaam en neerslachtig. Ze weet niet hoe ze haar problemen moet oplossen. Maar ze weet één ding zeker: ze gaat er niemand mee lastigvallen. Want hulp vragen is zwak.

Jij voelt je gepasseerd. Want als een van je beste vrienden in een dip zit, dan wil je niets liever doen dan helpen. Je wilt je vrienden gelukkig zien, niet ongelukkig. En je draagt daar dolgraag aan bij.

  • Als jij haar kan helpen door naar d’r te luisteren, dan doe je dat met liefde.
  • Als je haar kan helpen door praktische zaken uit handen te nemen – door boodschappen te doen of samen te koken – dan doe je dat met liefde.
  • Als je haar kan helpen door met haar mee te gaan naar gesprekken bij een hulpverlener, dan doe je dat met liefde.

En dat is het punt. Terwijl iedereen te trots is om om hulp te vragen ontnemen we elkaar de kans om vrijgevigheid, liefde en vriendschap te ervaren.

Je bent pas vrijgevig als je vrijgevig bent

Mensen helpen anderen graag. Waarom? Omdat het helpen van een vriend fijn voelt. Het voelt fijn om iets voor iemand te kunnen betekenen. Om je vriendschap in daden te kunnen uiten.

Je kunt jezelf pas vrijgevig voelen als je vrijgevig kunt zijn. Je kunt je pas liefdevol voelen als je de gelegenheid krijgt om je liefdevol te gedragen.

Je kunt jezelf wel een heel vrijgevig persoon vinden – maar als je nooit iets geeft dan ben je gewoon een persoon, zonder de vrijgevigheid.

En dat is dus ook het punt. Door compleet zelfredzaam te zijn – en anderen nooit om hulp te vragen – maak je je sociale omgeving dus armer op het gebied van liefde en vrijgevigheid.

Je hoeft niet helemaal zelfredzaam te zijn

Ik heb fijne herinneringen aan de keren dat ik heb kunnen helpen klussen bij vrienden, een vriendin kon helpen haar leven op de rails te krijgen, een dierbare kon helpen met haar website en ga zo maar door. Zij gaven mij de gelegenheid om te geven, om mijn liefde te uiten in daden.

Dat zij het niet allemaal zelf konden realiseren gaf ze de mogelijkheid om mij een fijn gevoel te geven. En zo werkt het andersom ook. Als ik mensen de gelegenheid geef om mij te helpen, krijgen zij de mogelijkheid om zich liefdevol en hulpvaardig te voelen.

Durf mensen om hulp te vragen. Dat is niet zwak. Het is een manier om je sociale cirkel te versterken, om op elkaar te bouwen en anderen de gelegenheid te geven om zich goed te voelen over zichzelf.

Ontvang gratis tips om je leven leuker te maken!

Maak elke week steeds leuker met mijn gezellige maandagmorgen nieuwsbrief! Ruim 140.000 mensen gingen je voor! 😁

Goed om te weten
Je ontvangt elke maandagochtend versgelegde inspiratie en af en toe een extra update. Je kunt je altijd uitschrijven. Door op de knop te drukken ga je ermee akkoord dat we je gegevens met zorg en liefde verwerken volgens onze privacyverklaring. 💛