“As we express our gratitude,
we must never forget that the highest
appreciation is not to utter words,
but to live by them.”

John F. Kennedy

Pffff – PFFFFF!!!

Ja – zo voelen veel mensen zich elke dag als de wekker gaat. Het is weer zover. Je moet je warme nest verlaten om aan de slag te gaan.

Dat is niet altijd leuk. Want je moet werken. En op je werk zijn dingen moeilijk. En de mensen doen moeilijk. En het is koud buiten je bed. En je moet nog zo lang tot het weekend. En in het weekend heb je dat vage feestje waar je tegenop ziet. En je hebt nooit eens tijd voor jezelf. En je wilt gewoon blijven liggen en Facebook checken op je smartphone.

Allemaal logisch. Niemand neemt het je kwalijk als je je zo voelt.

Maar echt blij word je er ook niet van. Want als je er over nadenkt dan doe je elke dag iets vreemds. Je begint elke dag met een negatieve spiraal.

Wakker worden in de echte realiteit

Moet je eens voorstellen: ooit ben jij er niet meer. Dan ben je niet langer aanwezig in dat bed om te klagen over die dag, over je leven.

Dan ben je niet langer in staat om te voelen hoe de kou over je huid waait. Dan is er niemand meer om te klagen over je baan, over dat feestje, over de lengte van de werkweek.

En dit is niet hypothetisch. Het is een feit. Hoe lang je ook gegeven is – ooit stopt het feest. Ooit is er niemand meer die op deze manier ontevreden kan ontwaken.

Klinkt treurig? Het is wat het is. Je kunt het wegduwen, maar je kunt het ook accepteren en omarmen. Zie het zo: als je ‘s nachts naar het toilet moet in de kou, dan geniet je bij terugkomst extra van je warme bed. En als je regelmatig beseft dat je er ooit niet meer zult zijn, kun je extra genieten van het warme bed dat je leven is.

Het is allemaal niet vanzelfsprekend

Wat ik wil meegeven is dit: je leven is niet vanzelfsprekend. Door jezelf hier af en toe aan te herinneren word je minder geneigd om je leven te zien als vanzelfsprekend.

Je leven is niet vanzelfsprekend. Het is bijzonder. We weten niet waar het vandaan komt. We weten niet waar het heen gaat. We zien nergens om ons heen in het heelal tekenen van leven. Lichtjaar na lichtjaar, dorre rotsen. Mogelijk wat microben links en rechts, maar niemand die 4G netwerken lijkt aan te leggen om Facebook te checken vanuit bed.

Maar hier lig jij, swipend op een lichtgevend plankje in je handen – terwijl je je waardevolle, tijdelijke leven beschouwt als vanzelfsprekend. Alsof alles normaal is, alsof er niets bijzonders aan de hand is.

Ik snap het. Ik doe het zelf ook. En het is ook logisch dat je je leven regelmatig als vanzelfsprekend beschouwt – wel zo efficiënt. Je kunt niet altijd verwonderd zijn. Dan gaan je dagen waarschijnlijk al snel aanvoelen als een chronische LSD trip. Mogelijk interessant, en waarschijnlijk erg verontrustend.

Nee. Maar ik stel voor dat je – vlak nadat je wakker wordt – een klein moment pakt om te waarderen dat je een nieuwe dag hebt gekregen.

Simpel en eigenlijk heel logisch.

Want het is best mooi dat je nog leeft, toch?

Ja. Een nieuwe dag. Een nieuw blok van leven waarmee je kunt doen wat je wilt.

Je ademt, je bent veilig, je bent gevoed, je hebt een zorgverzekering, toegang tot internet – je leven is best oké.

Zeker vergeleken met zo’n beetje alle mensen die ooit hebben rondgelopen op Aarde voordat zeep en riolering werden uitgevonden. En in veel opzichten ook vergeleken met een paar miljard mensen die op dit moment deze planeet bevolken.

Je ontwaakt op een blauw/groene rots die zweeft in een (voor zover we weten) steriel universum. Geen plantjes, geen diertjes, geen internet – in alle richtingen lichtjaar na lichtjaar na lichtjaar.

Er is slechts één reactie gepast op het moment dat je ontwaakt in een nieuwe dag – ongeacht de plannen voor de dag – en dat is dankbaarheid.

  • Dankbaar omdat je ademt.
  • Dankbaar omdat je weer een nieuwe dag hebt gekregen.
  • Dankbaar omdat je weer tijd mag doorbrengen met lieve mensen.
  • Dankbaar dat je opnieuw een kans krijgt om een goed mens te zijn.
  • Dankbaar dat jij hier bent om kou, ongemak en ergernis te ervaren.

Dus? Dus begin je dag voortaan met deze simpele gedachte: waarom is dit een geweldige dag? Hang een briefje naast je bed en herinner jezelf eraan om elke dag te starten vanuit een plek van dankbaarheid en waardering. Want om alle redenen hierboven en nog veel, veel meer redenen is dit een geweldige dag. Net als elke andere dag.

Een nieuwe, unieke, wonderlijke gebeurtenis in jouw leven. Er is altijd iets om dankbaar voor te zijn. Ik verzeker je dat – als je je dag begint met dankbaarheid – je dag véél fijner zal ontvouwen. Met meer plezier, meer waardering en meer blijdschap.

Begin je dag niet met frustratie. Begin je dag met dankbaarheid. Dan kun je je daarna altijd nog gefrustreerd voelen als dat het gevoel is dat je zoekt. 😉

soChicken nieuwsbrief - maak je leven steeds leuker!

Met mijn nieuwsbrief maak je je leven steeds leuker. In kleine, praktische stappen. Ruim 140.000 mensen gingen je voor! 😁

Doe je ook mee?