“Care about what other people think
and you will always be their prisoner.”
Lao Tzu
“Lijkt wel een slaapzak”
Op de middelbare school had ik een trui die heerlijk zat. Toegegeven, het was niet de meest modieuze trui. Hij was van fleece, donkerblauw, ribbelstof – en hij was groot. Maar dat was juist het punt. Het was 2001 en ik deed aan de ‘skaterlook’ zonder ooit een skateboard aangeraakt te hebben.
Het was mijn favoriete trui. Lekker ruim, lekker warm. Ik was ermee in mijn nopjes, tot ik op een woensdagmiddag tijdens de grote pauze door het trappenhuis liep, op weg naar de mediatheek.
Er stond een groepje meiden te smoezen met elkaar – zoals meiden op de middelbare school dat doen. En ik ving iets op: “… lijkt wel een slaapzak …”
Ze wezen niet naar me, ze keken me niet aan, maar ik wíst dat het over mijn trui ging. En ik voelde me plotseling heel klein en zelfbewust.
Ik heb die trui nooit meer aangedaan.
Zodra ik die middag thuis kwam ging mijn lievelingstrui richting de kledingzak in de garage. Eén opmerking van iemand die er waarschijnlijk twee seconden later niet meer aan dacht, en ik paste mijn kledingkeuze aan.
Het klinkt een beetje absurd als ik het zo opschrijf. Maar als je eerlijk bent, herken je dit waarschijnlijk ook bij jezelf. Misschien niet met een trui, maar met een mening die je inslikte. Een idee dat je niet deelde. Een keuze die je uitstelde tot iemand anders bevestigde dat het oké was.
Hoe kunnen we ons minder laten leiden door dat zoeken naar goedkeuring?
Gun jezelf wat ruimte in je hoofd ☀️
Het Broednest helpt je in kleine stappen naar een rustiger hoofd. Praktisch, in je eigen tempo, zonder gedoe.
Probeer het nu 7 dagen gratis! 🎉
Ruim 18 duizend mensen gingen je voor!
De onzichtbare jury
We lopen vaak rond alsof er een panel van beoordelaars meekijkt. Een soort onzichtbare jury die elk moment kan opstaan en zeggen: “Nee, dit is niet goed genoeg.”
Je kent het wel. Op je werk check je eerst hoe collega’s erover denken voordat je iets voorstelt. Op social media bedenk je drie keer of iets wel de moeite waard is om te posten. In gesprek met vrienden houd je een mening voor je omdat je bang bent voor die ene opgetrokken wenkbrauw.
Het grappige is: die jury bestaat natuurlijk vooral in je hoofd. De meeste mensen zijn veel te druk met hun eigen onzekerheden om lang stil te staan bij die van jou.
Die persoon in het trappenhuis was mij de volgende dag natuurlijk allang vergeten. Waarschijnlijk was zij zelf behoorlijk onzeker over haar eigen uiterlijk. Maar ik heb ondertussen wél mijn lievelingstrui weggedaan.
Wat het je kost
Een slaapzak-achtige trui wegdoen is relatief onschuldig. Maar het patroon erachter kan je serieus in de weg zitten.
Ik heb bijvoorbeeld járenlang gewacht met het geven van lezingen. Ik wilde het graag, maar ik was bang dat mijn verhaal niet goed genoeg zou zijn. Dat het publiek me zou veroordelen. Dat ik op het podium zou staan en iemand in de zaal zou denken: die weet ook niet waar hij het over heeft.
Dus deed ik het niet. Ik was doodsbang. Eén keer, heel lang geleden, werd ik gevraagd om over mijn werk met soChicken te komen vertellen in de bibliotheek in Spijkenisse. Ik had ja gezegd, omdat de datum ver in de toekomst lag en ik vónd dat ik mezelf meer moest uitdagen.
Maar naarmate die datum dichterbij kwam begonnen de zenuwen zo erg te worden, dat ik uiteindelijk heb afgezegd.
Ik wilde wel, maar ik wachtte. Ik schoof het voor me uit. Ik wachtte op iemand die zou zeggen: “Jelle, jij kan nu een lezing geven, je hebt officieel genoeg te vertellen.”
Wat een ellende.
Gelukkig heb ik dat inmiddels van me af kunnen schudden. Ik geef nu regelmatig lezingen en optredens bij organisaties, en sta met zelfvertrouwen op het podium. Het blijkt dat ik wél iets te vertellen heb. Dat wist ik natuurlijk ook wel – ik durfde het alleen pas te geloven toen ik stopte met wachten op toestemming.
Wat laat jij liggen omdat je nog op goedkeuring wacht?
Hoe je het patroon doorbreekt
Je stopt niet van de ene op de andere dag met het zoeken van goedkeuring. Maar je kunt het patroon wel leren herkennen, en er steeds minder ruimte aan geven.
Het begint bij opmerken. De volgende keer dat je twijfelt over een keuze, vraag jezelf af: twijfel ik omdat ik het zelf niet wil, of omdat ik bang ben voor het oordeel van iemand anders? Dat onderscheid lijkt klein, maar het verandert alles. En soms is die angstige stem niet eens van een specifiek persoon. Het is een verzameling van oude opmerkingen, schoolervaringen en aannames die je ooit voor waar hebt aangenomen. Zoals, in mijn geval, die ene opmerking over een trui.
Van daaruit kun je het in de praktijk gaan oefenen. Doe eens iets zonder eerst toestemming te vragen. Draag iets wat jij mooi vindt. Deel een mening zonder hem eerst te polsen bij drie mensen. Zet kleine, experimentele stappen waarin je doet wat jij wilt zonder je druk te maken over wat anderen vinden. Zo bouw je je zelfvertrouwen stapje voor stapje op, en merk je dat je geen goedkeuring nodig hebt om je goed te voelen.
Er was niets mis met die trui
Achteraf was er niets mis met die trui. Hij zat lekker en ik voelde me er goed in. Het enige probleem was dat ik de mening van een willekeurige roddeltante zwaarder liet wegen dan mijn eigen gevoel.
Dat doen we allemaal, op allerlei plekken in ons leven. Iedereen heeft wel ergens zo’n trui die nooit meer uit de kast kwam. Gelukkig kunnen we stappen zetten om die drang naar goedkeuring los te laten, en ons niet meer zo druk te maken over wat anderen over ons denken.
Doen wat jou gelukkig maakt
Maak je je vaak druk om wat anderen van je denken? En merk je dat dit je belemmert in je dagelijkse blijdschap? In deze compacte Bundel laat ik zien op welke manier je jezelf kunt bevrijden van de meningen van anderen.
Blijf dichtbij jezelf en doe wat jou echt gelukkig maakt. Ontdek hoe je je minder druk maakt om wat anderen over je denken. Niet door onaardig te zijn, maar door met respect je eigen pad door het leven te volgen.
Deze cursus ontving een gemiddelde waardering van 9,2 door duizenden deelnemers.
Reacties
Bedankt weer dat je het hebt gedeeld. En bedankt voor alle veranderingen die je de afgelopen jaren in MIJN leven teweeg heb gebracht. Misschien heb je het idee dat niemand op jouw verhaal zit te wachten, maar niets is minder waar. Dankzij jou ben ik gegroeid en heb ik me open gesteld voor zo veel meer. Mijn leven is in ieder geval mooier dankzij jou…