“The most fundamental harm we can do to ourselves,
is to remain ignorant by not having the courage
to look at ourselves honestly and gently.”
Pema Chödrön
Er wordt over me heen gewalst
Het is een aardige vent, dat is het probleem niet. Maar als ik met hem praat merk ik dat mijn kaarsje aan twee kanten tegelijk opbrandt – zoveel energie kost het.
Een simpele vraag leidt tot een antwoord van (wat voelt als) tien minuten. Compleet met zijpaden, achtergrondverhalen en details waar ik niet om gevraagd heb. En het voelt onmogelijk om te interrumperen of het gesprek in een nieuwe richting te duwen.
Ik merk dat mijn hart in mijn schoenen zakt zodra hij aan een verhaal begint. Mijn subtiele (en later minder subtiele) signalen worden niet opgepikt. Er wordt over me heen gewalst, en het is uitputtend.
Heb jij ook iemand in je omgeving die je veel energie kost?
Misschien heb jij het niet met lange verhalen, maar met iemand die altijd klaagt. Of iemand die overal een oordeel over heeft. Of iemand die nooit echt naar je luistert en het gesprek altijd naar zichzelf toe trekt.
Het resultaat is hetzelfde: je voelt je leeggezogen na het contact.
Hoe kan dat? En – nog belangrijker – wat doe je eraan?
🔴 LIVE webinar - omgaan met mensen die energie vreten
Vind je grenzen, stop met pleasen. Woensdag 18 maart 20:00 in het Broednest.
🔒 Deze webinar is alléén toegankelijk voor Broednest leden. Meld je nu aan met 63% korting en gun jezelf rust en balans.
Waarom sommige mensen je energie vreten
Mensen die je leegzuigen doen dat meestal niet expres. Ze zijn zich er vaak niet eens van bewust.
Maar het patroon is bijna altijd hetzelfde. Het gesprek voelt eenzijdig – jij bent het publiek, niet de gesprekspartner. Je geeft aandacht maar krijgt niets terug. Of het nu gaat om klachten, meningen of eindeloze details: het draait om hún verhaal. En jij mag luisteren.
Soms voel je je ook nog eens verantwoordelijk. Je wilt de ander opbeuren, helpen, troosten. Dat is lief van je, maar het kost je een hoop energie als het keer op keer gebeurt zonder dat er iets verandert.
En wat het extra vermoeiend maakt: ze merken het niet. Ze zien niet dat je afhaakt. Ze lezen je lichaamstaal niet. Dus het gesprek duurt langer dan jij aankan, en jij zit er stilletjes bij terwijl je energie weglekt.
Wat zegt het eigenlijk over mezelf?
Terwijl de stroom aan details eindeloos door leek te gaan (en mijn brein allang was afgehaakt), begon ik er eens over na te denken. Want wat ergert me nu precies zo erg? Waarom kost dit me zoveel energie?
Toen ik eerlijk naar mezelf keek, ontdekte ik iets. De irritatie die ik voel komt niet van de ander – het komt van mij. Het leeft in mij.
Toen ik beter keek zag ik ongeduld. Een ongeduld dat ik de afgelopen jaren goed heb leren kennen. Ik voel het wanneer Jake treuzelt bij het slapengaan of wanneer Sophie minuten staat te hannesen met haar jas terwijl we weg moeten.
Geduld is een onmisbare eigenschap in het ouderschap, en het is een eigenschap die ik actief moet ontwikkelen in mezelf. Mijn moeder is minstens zo ongeduldig als ik, ongeduld zit in mijn genen!
Dus ja – ongeduld maakt dat ik graag wil dat mensen to the point komen. Als iemand dan in plaats daarvan iedere-denkbare-zijweg inslaat, voel ik ongemak. Ik wil vluchten, het gesprek afkappen, onbeleefde dingen doen – alles om maar weg te komen uit die situatie.
En dat zegt iets over mij, niet over de ander.
Het zegt dat ik moeite heb met stilzitten met mijn ongemak. Dat ik het belangrijk vind als dingen op mijn manier gaan. En dat ik niet altijd de ruimte geef die een ander misschien nodig heeft.
Je ergste energievreters zijn ook je beste leermeesters
Dat is misschien niet wat je wilt horen. Maar de mensen die je het meest irriteren, kunnen je vaak ook het meest leren. Niet omdat hun gedrag zo leerzaam is of omdat ze zulke wijze dingen zeggen (hoewel dat niet is uitgesloten), maar vooral omdat jouw reactie op dat gedrag iets blootlegt over jezelf.
Ik ontdekte bijvoorbeeld dat mijn ongeduld ook gaat over mijn behoefte aan controle. En zodra ik dat zag, kon ik er iets mee. Ik hoef de situatie niet te veranderen, ik hoef de ander niet te veranderen. Ik kan het ‘leed’ beëindigen door te ontspannen, me over te geven aan het moment en de controle los te laten.
Geduld als training
Ik besloot om mijn gesprekken met die persoon anders te benaderen. In plaats van ze te vermijden of er met tegenzin in te stappen, kijk ik er nu naar uit.
Ik zie deze waardevolle gesprekken nu als training in geduld.
Dat klinkt misschien een beetje gek. Maar het werkt verrassend goed.
Als het ongemak opkomt – die drang om het gesprek af te kappen, om weg te kijken, om ongeduldig te worden – dan blijf ik erbij. Ik vlucht niet. Ik merk het ongemak op, en ik laat het er zijn.
Dat maakt het hele gebeuren direct een stuk draaglijker.
Het gaat om jou én de ander
Mensen die je leegzuigen verdienen je compassie – vaak zitten ze zelf niet lekker in hun vel. Maar jij verdient ook je eigen energie. Het een sluit het ander niet uit.
Je kunt lief zijn voor iemand en tegelijkertijd grenzen stellen. En misschien wel het belangrijkste: je kunt de irritatie die je voelt gebruiken als aanwijzing. Als broodkruimels die je wijzen naar een liefdevollere versie van jezelf.
En ja, dat ongeduld in mij is er nog steeds. Ik laat het er rustig zijn, zonder dat ik er iets mee hoef te doen.
Liefdevol omgaan met moeilijke mensen
Wil je dieper ingaan op dit onderwerp? Ontdek hoe je beter kunt omgaan met negatieve, moeilijke en energiezuigende mensen.
In deze Bundel vind je handvatten, inzichten en praktische opdrachten die je helpen succesvol en liefdevol om te gaan met moeilijke mensen. Zo verminder je de negatieve energie en maak je je leven makkelijker.
🚀 TIJDELIJKE ACTIE - Ontvang nu tijdelijk 63% blijvende korting! De prijs gaat binnenkort omhoog.
Deze cursus ontving een gemiddelde waardering van 9,2 door duizenden deelnemers.
