“The middle path
is the way to wisdom.”

Rumi

Oké – dus jij mag geen kaas?

Ik ben geen veganist. En op dit moment heb ik geen plannen om veganist te worden. Ik eet wel bijna volledig plantaardig en gebruik zo weinig mogelijk dierlijke producten.

Mensen raken hier vaak van in de war, en dat begrijp ik. Want ik gedraag me bijna als iemand die in een prettig hokje past, maar nét niet helemaal. Iemand vraagt me dan: ”Oké – dus jij mag dan ook geen kaas?” Waarop mijn antwoord de boel alleen maar ingewikkelder maakt: ”Ja hoor, geen probleem.”

Sinds 2014 leven Billy en ik grofweg volgens when-at-home vegan. Ik schreef er destijds dit artikel over, en veel lezers vonden het een heerlijke aanpak. Sinds 2016 eet ik ook buiten de deur geen vlees meer. We gebruiken when-at-home vegan als leidraad. Dat wil zeggen dat er soms – als er bezoek is of als het zo uitkomt – nog weleens wat zuivel of ei over de drempel komt.

Ik vind deze manier van leven prima werken. Ik vind het niet moeilijk om vegetarisch te eten, en ik vind het niet moeilijk om bijna helemaal plantaardig te eten.

Dit is wat mij betreft de moeiteloze middenweg van plantaardig eten. De plek waar ik vrijwel alle voordelen ervaar met nauwelijks nadelen. Maar deze aanpak is verrassend zeldzaam.

De meeste mensen kiezen – als het op eten aankomt – voor een alles of niets aanpak. Ik denk dat dit meer problemen veroorzaakt dan het oplost.

Je hoeft jezelf niet in een hokje te stoppen

Als het op plantaardig eten aankomt denken veel mensen alles of niets. Veel doorgewinterde vleeseters voelen zich bedreigd – alsof iemand hun vlees gaat ‘afpakken’. Hierdoor dreigt het gebruik van dierlijke producten een polariserend en politiek onderwerp te worden terwijl dat – wat mij betreft – niet nodig is en alleen maar averechts werkt.

Veel mensen zouden meer plantaardig willen eten vanwege hun gezondheid, dierenleed en ecologische impact, maar zetten geen stappen vanwege deze gedachte: ik zou nooit als veganist kunnen leven.

En dat is logisch. Want veganisme is – zeker in het Westen – een behoorlijk beperkend eetpatroon. De meeste mensen zijn niet in staat om hun eetpatroon in één klap te veranderen, en niet iedereen is bereid om de (sociale) offers te brengen die een dergelijk eetpatroon met zich meebrengt.

Het punt is: je hoeft geen veganist te worden om plantaardig(er) te kunnen leven. Bijvoorbeeld, je vindt volledig plantaardig geen enkel probleem – maar je weet zeker dat je je wekelijkse frikadel zult missen. Prima. Dan eet je toch gewoon plantaardig met uitzondering van je wekelijkse frikadel?

Of je leeft doordeweeks plantaardig en gebruikt in het weekend wel dierlijke producten. Of je stopt met dierlijke producten maar gebruikt nog wel eieren. Of je eet twee dagen in de week geen vlees, of je probeert elke week een nieuw plantaardig recept uit.

Je hoeft jezelf niet in een hokje te stoppen om vooruit te komen. En je hoeft het niet perfect te doen om resultaat te behalen.

Je eetpatroon hoeft niet je identiteit te zijn

Hoe je eet hoeft niet bepalend te zijn voor je identiteit. Ja, je kunt er helemaal in duiken en jezelf neerzetten als veganist met alles wat daarbij komt kijken. Maar als je bent zoals de meeste mensen, dan wil je gewoon lekker en gezond eten en je er verder niet te druk om maken.

Prima.

De manier waarop je eet hoeft geen bepalend onderdeel te zijn van je identiteit. Dat betekent dat je jezelf niet hoeft te identificeren als veganist, maar ook niet als vleeseter.

Ik ken mensen die weigeren een hapje van een vegetarische maaltijd te proeven omdat hun identiteit zo is verweven met het feit dat ze vleeseter zijn. Dat maakt je leven niet eenvoudiger.

Er zijn natuurlijk ook mensen die anderen constant wijzen op het feit dat ze dierenleed veroorzaken met hun eetpatroon – en dat werkt natuurlijk vooral averechts. Een paar mensen zullen hun gedrag aanpassen, maar de meeste mensen graven zich dieper in. Want niemand vindt het fijn om te worden veroordeeld.

Merk je dat je graag meer plantaardig wilt eten maar loop je tegen allerlei belemmeringen aan? Je kunt kleine, eenvoudige aanpassingen maken. Aan jezelf bewijzen dat je prima overleeft (en geniet) met minder dierlijke producten, en zo gaandeweg je eetpatroon bijsturen in je eigen tempo.

Zonder jezelf een stempel te geven. Zonder direct van alles van jezelf te verwachten. Zonder er een alles of niets ding van te maken. Zonder het perfect te doen.

Gewoon veranderen in kleine stappen in het tempo dat bij je past, zonder je druk te maken. Dat werkt als een tierelier. 😊

Oké – maar hoe begin ik dan?

In kleine stappen. Een tijdje geleden schreef ik dit artikel dat je helpt om je favoriete dierlijke producten te vervangen voor plantaardige alternatieven.

Wij zijn zelf begonnen met de when-at-home vegan aanpak, omdat dit de uitdaging eenvoudiger maakt. Je hoeft alleen na te denken terwijl je boodschappen haalt (of bestelt). Vervolgens eet je automatisch meer plantaardig.

Ben je op zoek naar inspiratie? Op Billy’s website Leukegeit vind je een heleboel simpele, lekkere en betaalbare plantaardige recepten. Daarnaast heeft hij ook een online tempeh workshop waarin je leert om tempeh om te toveren tot heerlijke huisgemaakte vleesvervangers – hier leg ik er meer over uit.

En wil je leren hoe je stap voor stap gezonder kunt eten zonder dierlijke producten? Schrijf je dan in voor mijn online cursus.

Benieuwd naar het gerecht in de foto? Klik hier voor Billy’s recept.

Ontvang gratis tips om je leven leuker te maken!

Maak elke week steeds leuker met mijn gezellige maandagmorgen nieuwsbrief! Ruim 140.000 mensen gingen je voor! 😁

Goed om te weten
Je ontvangt elke maandagochtend versgelegde inspiratie en af en toe een extra update. Je kunt je altijd uitschrijven. Door op de knop te drukken ga je ermee akkoord dat we je gegevens met zorg en liefde verwerken volgens onze privacyverklaring. 💛