Geen alpaca-melk Hoe ik 40 word zonder midlife crisis

“We cannot live the afternoon of life
according to the programme of life’s morning.”
Carl Jung

Het is maar een getal – en toch

Komende December word ik 40.

Ik had niet verwacht dat ik die zin zou typen op hetzelfde blog dat ik startte op mijn 18e. En al helemaal niet dat ik dit zou schrijven als vader van twee kinderen!

Zo zie je maar, het leven zit vol verrassingen.

En ja – 40 is maar een getal. Dat weet ik natuurlijk wel. Maar toch houdt het me bezig. Misschien herken je dat ook wel, mocht je ook de 40 naderen of die magische grens al gepasseerd zijn.

Elke decenniumovergang heeft natuurlijk iets speciaals. Maar toch merkte ik dat 20 of 30 worden me niet bezighield zoals 40 dat doet.

En ik ben niet de enige, ik merk het ook om me heen.

Om me heen beginnen nieuwe hoofdstukken

Een hoop mensen in mijn omgeving rond dezelfde leeftijd starten nieuwe hoofdstukken in hun leven.

Soms onvrijwillig (burn-out), soms is het een samenloop (zoals een diagnose ontvangen die alles duidelijk maakt) of een hele bewuste lifestyle keuze maken (zoals verhuizen naar het platteland).

En ik denk – als we heel eerlijk naar onszelf zijn – dat Billy door een kleine midlife crisis gaat.

Nu is er natuurlijk niets mis met een kleine existentiële crisis op zijn tijd. En rond je 40e is er een prima moment voor. Het zet de ramen weer even open, laat de frisse lucht binnen, en helpt je bepalen wat je koers wordt voor het vólgende decennium.

In mijn geval valt die 40e verjaardag bijna samen met het afsluiten van een intense periode: de tropenjaren.

Het einde van de tropenjaren

Vanaf september gaat Sophie naar school, en gaan we dus echt een nieuwe fase in. De tropenjaren zijn voorbij. We laten een periode van huiselijkheid en non-stop kroelen achter ons. En voor het eerst in zeven jaar krijgen we weer meer tijd, meer ruimte en meer bewegingsvrijheid.

En ik zal er geen doekjes om winden: ik kijk er bést naar uit. En van ouders om me heen die dit al hebben meegemaakt hoor ik rooskleurige verhalen: tijd hebben om te sporten in de ochtend, rustig boodschappen kunnen doen en wat meer tijd voor jezelf.

Dus wat dat betreft geen crisis hier: het leven lacht me toe!

Een natuurlijke deadline, geen crisis

Tegelijkertijd merk ik ook een soort hijgende deadline in mijn nek. Want zijn er nog dingen die ik wil doen voordat ik 40 word? En – doet het er iets toe?

Want ja, het is maar een getal. Maar het voelt óók als een mooie, natuurlijke deadline. Als een uitnodiging om patronen en overtuigingen waar ik in mijn dertiger jaren mee worstelde los te laten. En ook om beter voor mezelf te leren zorgen – omdat het lichaam nu eenmaal minder vergevingsgezind wordt nu ik ouder word.

Tijd om volwassen te worden, misschien. Om een nieuwe koers te bepalen.

Dit klinkt misschien alsof ik een grote ommezwaai overweeg. Maar als je hebt meegelezen de afgelopen 20 jaar, dan weet je dat ik juist van de kleine koerscorrecties ben en niet van de dramatische verandering.

Dus terwijl Billy momenteel fantaseert over emigraties en salsalessen, voel ik verrassend veel rust.

Geen midlife crisis voor mij – ik voel me hartstikke gelukkig. Waar ik wél naar uitkijk: mezelf terugvinden na 7,5 jaar tropenjaren. Meer tijd maken voor meditatie en reflectie. Meer energie kunnen steken in soChicken en Broednest. Vaker lezingen geven en meer mensen kunnen inspireren.

De koers voortzetten met meer intentie, meer rust en ruimte. Maar er zijn wel dingen die ik nog wil oppakken.

Wat ik nog wil regelen

Als ik één ding mag noemen wat ik nog vóór mijn veertigste probeer te regelen: een routine maken van krachttraining. Al is het maar een paar keer per week aan mijn pull-up bar hangen, een beetje met de kettlebell slingeren en wat push-ups doen.

Spierweefsel is belangrijk, en steeds belangrijker naarmate ik ouder word. Dus daar werk ik aan. De progressie is matig (want ik heb er een hekel aan), maar ik heb nog een paar maanden om uit te zoeken hoe ik het leuker voor mezelf kan maken.

Tips zijn welkom!

En ook: nog vaker ‘gewoon gelukkig zijn’ in het moment. Hoewel dat me de meeste dagen – vooral de dagen met niet ál teveel kleuterdrama – prima af gaat. Meditatie heeft me hier altijd goed bij geholpen. En als ik weer meer kan mediteren, verwacht ik dat dit opnieuw zal werken.

Weinig drama, best fijn

En hoewel dit niet klinkt als een spectaculair verhaal, denk ik juist dat dit les is die ik zou willen meegeven: als je leunt op kleine koerscorrecties gedurende je leven, hoef je minder vaak het roer drastisch om te gooien.

Scheelt een hoop gedoe. Zo krijg je een rustiger en fijner leven met minder drama.

En toegegeven, een leven met minder drama is óók minder interessant voor buitenstaanders. Want dit artikel zou veel meer lezers ontvangen als ik hier zou schrijven over de diepe midlife crisis die ik heb doorgemaakt, en hoe ik mezelf met pijn en moeite opnieuw heb uitgevonden – geschreven vanuit mijn alpaca-melk-boerderij op Ibiza.

Maar wie weet – schrijf ik dat artikel als ik vijftig word.

Hoe dan ook: gewoon gelukkig zijn trekt geen publiek. En misschien is dat precies het geheim van een goed leven.

Ben je zelf zoekende en heb je behoefte aan richting? Ik ontwikkelde de onderstaande compacte Broednest cursus. Heerlijk voor als je in een existentiële crisis bent beland, of hem (net als ik) liever buiten de deur houdt. 😉

Vind richting in je leven

Voel je dat het tijd is om meer richting in je leven te vinden? In deze Bundel zoeken we naar een nieuwe richting. Na afloop heb je een frisse kijk op het probleem en ben je in een betere positie om volgende stappen te zetten.

Ontdek prikkelende oefeningen, opdrachten en een nieuwe kijk op de vraag wat wil ik met mijn leven? We gaan in kleine stappen aan de slag richting meer voldoening en betekenis in je leven.

Gratis deelnemen aan cursus

Deze cursus ontving een gemiddelde waardering van 8,9 door duizenden deelnemers.