“Almost everything will work again
if you unplug it for a few minutes.
Including you.”
Anne Lamott
Toe aan een tussenweek
Het voelde als overdadige luxe, maar toch heb ik het mezelf gegund. Ik nam laatst een week vrij buiten een schoolvakantie.
Voor mensen die niet (meer) gebonden zijn aan de schoolvakanties klinkt dit als een logische keuze. Voor mij voelt het alsof ik mezelf een doos van de duurste bonbons cadeau doe en die ongegeneerd naar binnen werk terwijl mijn voeten worden gemasseerd door een magische toverfee.
Normaal gesproken plan ik mijn leven om de schoolvakanties heen. Als de kinderen naar school gaan, ben ik aan het werk. En als zij vrij zijn ben ik ook vrij. Dat geeft verrassend veel structuur aan mijn jaar en zorgt ervoor dat Billy en ik lekker veel tijd doorbrengen met de kinderen wat we heel belangrijk vinden. Het geeft me (in theorie) ook de mogelijkheid om zo’n 12 weken per jaar te herstellen van de perioden waarin ik werk.
Maar – en dit zullen veel ouders met jonge kinderen herkennen – schoolvakanties hebben een verrassend laag rendement als het op herstellen aankomt.
Vind meer rust & positiviteit met het Broednest ☀️
Breng je leven weer in een positieve spiraal. Kleine stappen, snel resultaat, geen gedoe. Probeer nu 7 dagen gratis.
Gun jezelf een nieuw begin. Ruim 18 duizend mensen gingen je voor!
Soms moet ik bijkomen van de vakantie
In de voorjaarsvakantie hadden wij het lumineuze idee om een bezoek te brengen aan wetenschapsmuseum Nemo in Amsterdam. Zodra je daar binnenloopt kun je in één oogopslag bijna het hele museum overzien. Ik keek omhoog, liet mijn ogen langs de verschillende etages glijden en kon haast niet geloven wat ik zag. Terwijl Jake al dolenthousiast naar boven wilde rennen, voelde ik mijn hart in mijn schoenen zakken. Het liefst wilde ik direct omdraaien en vertrekken.
De ongekende hoeveelheid rondrennende kinderen in één gebouw was eventjes teveel om te verwerken voor mijn brein. Ik begrijp dat het persoonslimiet voor de brandveiligheid nog niet bereikt was, maar het deed me afvragen of er ook limieten voor mentale gezondheid van ouders moeten komen voor dit soort locaties.
Maar zelfs als we betere levenskeuzes maken (en niet hetzelfde uitstapje plannen als alle andere ouders in Nederland) dan nog is er natuurlijk constant van alles aan de hand. Broer-en-zus akkefietjes, doorgelekte onderbroeken, doorlekkende ijsjes, eindeloze gesprekken over Pokémonkaarten en poppen en ballen die over schuttingen verdwijnen.
Om nog maar te zwijgen van de toegenomen huishoudelijke taken. Als we alle maaltijden thuis eten voel ik me soms part-time chef/bediening/afwashulp in een grand café waar ze alleen vrijwilligers aan het werk zetten en hun inzet vervolgens behandelen als volledig vanzelfsprekend.
Hoe gezellig we het ook hebben met z’n vieren, en hoe gek ik ook ben op die twee donderstenen: regelmatig heb ik het gevoel dat ik moet herstellen van de vakantie.
Dus dat deed ik. En ik kwam tot een paar inzichten over rust vinden en rust nemen.
Tijd voor een tussenweek
Iedereen wil rust, ik ook. Rust van je werk, rust van de gezinschaos, en rust van dat eindeloze geklep in je eigen hoofd.
Een periode om bij te komen. Om weer te voelen wat je nu echt belangrijk vindt in het leven. Wat je nu echt wil.
Dit jaar heb ik een thema voor mezelf bedacht: een simpeler leven. En ik realiseerde me dat ik geen voortgang zou boeken op dit thema als ik niet bewust op de rem zou trappen. Ik bleef maar doorgaan, en ik bleef maar nieuwe projecten oppakken en meer complexiteit toevoegen.
Een simpeler leven draait om eenvoud, om vertragen – om rust. Het type rust dat een overboekt museum je niet kan bieden, hoe leuk het ook is om te spelen met levensgrote knikkerbanen.
Een tijdje geleden had ik Karine Hoenderdos te gast in mijn podcast. Zij schreef het boek Een jaar vrij, en ik denk nog vaak terug aan ons gesprek. Karine nam een tussenjaar op haar 50e. En het veranderde haar leven. Ze werd creatiever, vond meer rust, meer speelruimte en heroriënteerde haar leven naar wat haar echt gelukkig maakt.
Ik voel heel sterk dat ik ook die kant op wil, en tegelijkertijd dacht ik: ”kan ik dit gevoel ervaren zonder meteen zo’n drastische stap te zetten?”
Mijn antwoord: de tussenwéék. Een week waarin ik mezelf de ruimte geef om te doen waar ik behoefte aan heb.
Het lukte me om mijn agenda bijna helemaal leeg te maken. Ik plande alvast een extra nieuwsbrief in en ik was er klaar voor. Billy vertrok maandag met de kinderen naar school, en ik bleef alleen achter: met een lege agenda.
Wat ik deed in mijn tussenweek
Het doel van mijn tussenweek was vooruit komen richting mijn thema ’een simpeler leven’. Ballast overboord gooien, ellende schrappen. Zowel in huis als in mijn hoofd.
In mijn boek Steeds leuker schreef ik een hoofdstuk over de kracht van het wegnemen van kleine ergernissen. Je weet wel, van die kleine dagelijkse irritaties die je makkelijk zou kunnen oplossen als je er een keer de tijd voor zou nemen. Want hoe minder van dit soort ergernissen, des te meer energie en levenslust je overhoudt.
Ik had inmiddels een heleboel ergernissen om uit te kiezen. Dus ik ging aan de slag. Het eerste doel: veel overbodige rotzooi uit huis gooien.
Ik begon bij de zolder – de plek waar alle spullen waarvan we even niet weten wat we ermee moeten belanden. Tijd om nu eens wél te besluiten wat ermee moet. Voor een groot deel was dat: weg ermee.
Ik ging door het hele huis heen, en bracht een flinke lading overbodige spullen richting de kringloopwinkel. Dat lucht lekker op.
Nog meer ruimte maken
In het kader van minder meuk, meer leuk, vond ik ook dat ik mentaal de boel moest luchten. Weg uit mijn hoofd, minder verzonken raken in gedachten.
Ik besloot elke dag te journalen. Niet om iets specifieks te bereiken, maar vooral om mijn hoofd leeg te maken. Om de boel daarbinnen weer simpel te maken. Ik noteerde gewoon wat me bezighield. Ik schreef over mijn angsten, mijn verlangens, mijn frustraties met het leven.
Ik leerde best veel over mezelf. Bijvoorbeeld dat ik zowaar faalangst voelde over mijn tussenweek! Alsof ik aan iets begonnen was wat ook kon ‘mislukken’. Dat ik na een week teleurgesteld in mezelf kon zijn om de voortgang die ik had gemaakt. Het was waardevol om dit zwart op wit te zetten, want het klonk belachelijk en ik kon dat gevoel snel naast me neerleggen.
Ik ontdekte ook schuldgevoel. Ik voelde me schuldig dat ik ‘niets’ deed, terwijl het ‘eigenlijk’ een ‘werkdag’ was. Ik was bang dat ik mijn tijd zat te verdoen, en dat ik beter iets ‘nuttigs’ kon gaan doen, zoals een artikel schrijven. Ook deze bezwaren legde ik naast me neer, wat een verrassend vrij gevoel gaf.
Een ander gebied was het bewust minimaliseren van afleiding. Ik wilde voorkomen dat ik deze week veel van mijn vrijgekomen tijd zou verspillen aan YouTube en Reddit, dus ik beperkte dat soort schermtijd tot een uurtje in de avond op mijn iPad. Ik stelde ook mijn smartphone weer strenger in: met een wachttijd van een halve minuut voor de browser, blokkades op Reddit en YouTube en mijn scherm op zwart/wit. Overdag leefde ik zoveel mogelijk zonder mijn smartphone en leunde ik vooral op mijn smartwatch. Dat gaf verrassend veel rust.
Ik pakte kleine projectjes op die al maanden bleven slingeren. Papierwerk, uitzoekwerk, het ontspullen van rommelhoekjes, stroomlijnen van de opslag in onze trapkast (zodat de keuken opgeruimder blijft), en ga zo maar door.
Stuk voor stuk kleine stappen die zorgden voor ruimte. In mijn huis én in mijn hoofd.
De rust begon te komen
Eenvoud is fijn, maar ik wilde ook ruimte maken voor rust.
Ik besloot daarom ook elke dag te mediteren ’s ochtends, gewoon volgens de basismeditatie die ik deel in mijn boek Leven met wind mee. Ik vond het fijn dat ik hier opeens zoveel tijd voor had, aangezien ’s ochtends mediteren me vaak niet lukt (dan wil ik slapen, of zitten we in de ochtendroutine met het gezin) en ’s middags mediteren vaak leidt tot een onbedoeld dutje. Ook fijn natuurlijk, maar niet hetzelfde.
Ik voelde na drie dagen hoe de rust weer begon te wortelen. De gedachten gingen langzamer. De angsten verdwenen. De humor nam toe. Ik nam mezelf (en het leven) merkbaar minder serieus. En dát was dan weer heel goed voor mijn creativiteit. Iets wat ik véél serieuzer ben gaan nemen sinds mijn gesprek met Marloes de Vries.
Terwijl ik lekker (lang) onder de douche stond, begonnen de ideeën ineens te stromen. Allerlei artikelideeën schoten me te binnen. Persoonlijke onderwerpen waarover ik bijna direct wilde gaan schrijven, zoals deze.
Verder maakte ik ruimte om elke dag te bewegen. Omdat sporten ook helpt om mijn hoofd leeg te maken en me kalmer te voelen. Sowieso maakte ik de meeste dagen een lange wandeling, en ik heb een paar keer een flinke afstand hardgelopen wat enorm goed was voor mijn humeur.
De tijd vloog, maar ik genoot met volle teugen.
Wat de tussenweek mij bracht
Normaal gesproken neem ik alleen vrij als de kinderen vrij zijn, en vaak hebben we dan allerlei plannen. We gaan er tussenuit, hebben sociale evenementen of plannen uitstapjes.
Ik merkte dat ik behoefte had aan rust en richting. Tijdens mijn tussenweek maakte ik ruimte voor eenvoud. Voor zelfzorg, creativiteit en een investering in een lichter leven. Een leven met minder ballast, meer richting en meer plezier.
Ik leerde dat ik rust niet kan ‘faken’. Ik kan het niet inplannen in een drukke dag of het met veel nadenken tot stand brengen. Een bepaalde vorm van rust komt pas als ik daadwerkelijk rúst.
Het deed me denken aan de periode toen ik overspannen raakte. Om weer te óntspannen, besloot ik toen in Frankrijk urenlang voor me uit te staren naar de wuivende bomen in de verte. Met alleen een jazzmuziekje en een notitieboekje voor opdringerige gedachten.
Het werkte verrassend goed. Dus ik besloot ook meer van dit soort momenten op te nemen in mijn tussenweek.
Het beste dutje sinds tijden
Richting het einde van mijn tussenweek lag ik in de tuin. Zonder telefoon, zonder muziek, zonder notitieboekje of andere bezigheidstherapie. Ik keek voor me uit, terwijl ik genoot van de eerste zonnestralen die de tuinset dit jaar bereikten. Ik voelde me voldaan van het sporten, kalm, vrij van schuldgevoelens en rare angsten. En ik doezelde weg in het beste dutje sinds tijden.
Een week is geen lange periode, maar het gaf me genoeg rust om met nieuwe energie vooruit te kijken. Rust en creativiteit gaan altijd hand in hand. Ik weet dat ik op mijn best ben als ik me ontspannen voel. Ik ben gelukkiger, ik ben een betere vader, een lievere echtgenoot én een betere schrijver.
Mijn volgende tussenweek staat alweer gepland. En ik weet niet hoe jij je voelt, maar misschien moet jij het ook eens overwegen als je voelt dat je rust nodig hebt. Want een gevoel van rust komt niet uit de lucht vallen als je altijd druk bent. Voor rust moet je rust nemen.
Balans vinden in je leven
Hoe vind je tijd voor jezelf in een druk gezin, met een veeleisende baan, een bruisend sociaal leven - of alles tegelijk? Als je worstelt met het vinden van balans heb ik goed nieuws voor je.
In deze compacte cursus laat ik je zien hoe je anders kunt kijken naar balans. We ruimen een aantal stressverhogende misverstanden op en zetten stappen richting een leven met meer balans.
Ervaar meer overzicht, rust en het heerlijke gevoel dat het leven gewoon lekker loopt.
Doe je mee?
Deze cursus ontving een gemiddelde waardering van 9,3 door duizenden deelnemers.
Reacties
Die luxe hebben mensen in loondienst niet…
Klopt, niet iedereen heeft de vrijheid die ik heb als ondernemer.
Afhankelijk van je situatie kan het de vrije dagen waard zijn. Zeker wanneer je bijvoorbeeld part-time werkt. Dan kun je met relatief weinig vrije dagen een tussenweek vormgeven. Een andere optie is twee weekenden leeg te houden, en deze dagen te gebruiken om te werken aan zaken die jij belangrijk vindt. Bijvoorbeeld: een plan maken om een dag te ontspullen en een dag helemaal tot rust te komen en niets van jezelf te vragen.
Het gaat vooral om de intentionele keuze om een moment te creëren voor de dingen waar je behoefte aan hebt. 😊
De opmerking dat iemand in loondienst die luxe niet heeft klopt niet helemaal. Mijn man werkt ook voor een baas terwijl ik eigen baas ben. Wij plannen tussendoor vakantie weken. Hebben zo’n vast riedel: week 8, 16, 24 en 42. En natuurlijk hebben we zomervakantie, meestal zo rond 30 tot 34 en in de kersttijd doen we ook even niets. Is echt heerlijk!
Mijn man neemt onbetaald verlof als zijn dagen op zijn. Dat zal ook niet voor iedereen kunnen maar er valt altijd wel iets te regelen. Mijn devies: Denk in mogelijkheden!
Fijne dag allemaal en geniet van het mooie weer.
Maar wie ging er dan koken en voor de kinderen zorgen? Speelafspraken, voetbal, zwemles etc. Ik zou graag een week niets willen maar dat lijkt voor mij een onmogelijke opgave met twee kids en een man met eigen bedrijf. Hoe zou jij dat dan aanpakken?
Haha, ja de kinderen kregen nog wel gewoon te eten hoor. Ik heb een week niet gewerkt, maar ik heb uiteraard wel gewoon meegedraaid in het huishouden. Misschien is mezelf terugtrekken in een huisje in de natuur een mooi volgend plan, als ik Billy aan boord krijg. 😉
Ik ben een jaar geleden gestopt met werken. Je zou denken dat je dan geen stress meer ervaart. Ik merkte echter dat mijn dagen steeds volliepen met afspraken en taken. Het leek wel of ik 7 dagen in de week aan het werk was. Waar was dat pensionadogevoel gebleven? Ik heb toen met mezelf afgesproken: van maandag t/m woensdag geen taken en afspraken. Dat lukt tamelijk goed en het geeft een heerlijk gevoel. Eindelijk écht tot rust komen na al die jaren hard werken.