“En wat doe jij eigenlijk?”
Op een verjaardag is het de meest onschuldige vraag die er is. Tot je even geen baan hebt. Dan sta je daar met je stukje kaas en je goeie gedrag, en probeer je er iets van te maken dat niet klinkt als ‘niets’.
Je wilt aan de slag, maar het lukt nog niet. Afwijzing na afwijzing en je begint aan jezelf te twijfelen. Ben ik dan écht een loser?
Nee. Maar daar schiet je weinig mee op als iemand dat alleen vrolijk roept. Dus dit zijn zes dingen die je helpen om deze periode door te komen, en er misschien zelfs nog iets moois van te maken.
Gun jezelf wat ruimte in je hoofd ☀️
Het Broednest helpt je in kleine stappen naar een rustiger hoofd. Praktisch, in je eigen tempo, zonder gedoe.
Heractiveer nu en ontdek al het nieuws! 🎉
19.000+ mensen gingen je voor!
Eerst je hoofd
- Je bent niet wat je doet
Piet, de bakker op de hoek, denkt dat hij een bakker is. Maar Piet is een persoon die toevallig brood bakt. Sluit de bakkerij, dan is Piet er nog steeds. Dat klinkt simpel, maar het is makkelijker gezegd dan gevoeld. Toen ik in 2020 overspannen raakte, was mijn eigenwaarde ongemerkt verwikkeld geraakt in het succes van mijn werk. ‘Als het faalt, dan faal ik als persoon’, dacht ik. Dat is iets anders dan je baan kwijtraken, maar misschien herken je die gedachte. Hij klopt alleen niet. En op die verjaardag mag je gewoon zeggen: ik zoek iets nieuws. - Het mag even rot zijn
Een baan is niet alleen geld. Het is ook je ritme, je collega’s en het gevoel dat iemand op je rekent. Logisch dat het pijn doet als dat wegvalt. Blijft het lang zwaar, slaap je slecht of zie je het niet meer zitten? Ga dan langs je huisarts. Lees ook hoe je weer uit de put komt.
Dan je dagen
- Werkloos zijn betekent niet ‘niet werken’
Je wordt alleen even niet betaald. Er is genoeg te doen dat ertoe doet: klussen waar je nooit aan toekwam, je buurvrouw helpen, vrijwilligerswerk. Daar ontmoet je mensen, je voelt je nuttig en het staat ook nog eens goed op je cv. Sta op een vaste tijd op en ga elke dag even naar buiten, want zonder ritme worden de dagen snel erg lang. Heb je een uitkering? Check dan even wat er mag, want daar zitten wel wat regels aan verbonden. - Blijf groeien
Wanhoop is niet aantrekkelijk, voor een werkgever niet en voor jezelf ook niet. Natuurlijk heb je een inkomen nodig. Maar je leven bestaat niet alleen uit sollicitaties versturen en afwijzingen verwerken. Kies iets waar je nieuwsgierig naar bent en ga ermee aan de slag: met cursussen, de bibliotheek of desnoods met een beetje hulp van AI. Excel, een taal, de basis van programmeren. Dan heb je straks wel iets nieuws te vertellen in dat volgende gesprek.
En dan de praktijk
- Je hebt nog niet alles geprobeerd
Vertel iedereen dat je op zoek bent naar werk, want veel banen gaan via via. Drink koffie met een oud-collega. Vraag na een afwijzing wat er beter kon. En kijk wat het UWV, je gemeente of een uitzendbureau voor je kan doen. Dit kan ongemakkelijk aanvoelen, maar het werkt alleen wel beter dan nog een brief versturen. - Zorg dat je minder nodig hebt
Geldzorgen maken alles zwaarder. Maak daarom een overzicht van wat je écht nodig hebt per maand, en kijk waar je kunt besparen. Hier lees je ook hoe je van weinig geld kunt leven. Elk tientje dat je minder nodig hebt, haalt wat druk van het zoeken af. Een tijdelijke bijbaan is trouwens geen falen, die geeft je ook gewoon weer ritme en collega’s. En kom je er niet uit? Bij je gemeente kun je gratis terecht voor schuldhulp. Wacht daar niet mee tot het echt misgaat.
En op die verjaardag?
Je hoeft dit niet allemaal tegelijk te doen. Kies één ding en begin vandaag. Stuur bijvoorbeeld die oud-collega een berichtje.
Hier stond vroeger dat die baan dan ‘vanzelf’ komt. Dat kan ik je niet beloven. Maar deze periode wordt er wel een stuk minder ellendig van, en je staat er sterker voor als het zover is.
En als iemand op de volgende verjaardag vraagt wat je doet? Dan zeg je: “Ik zoek iets nieuws, en ondertussen leer ik Excel. Wil je nog kaas?”
Heb jij weleens zonder werk gezeten? Wat hielp jou en wat juist niet? Ik ben benieuwd! 💛
Gratis op de hoogte blijven?
Ontvang af en toe een browsermelding bij nieuwe inspiratie. Uitzetten kan altijd via je browser.
Even geduld...
Goed plan! Je krijgt voortaan een melding bij versgelegde inspiratie.
Je browser houdt meldingen tegen. Dat kun je aanpassen in de instellingen van je browser.
Dat lukte even niet. Probeer het later nog eens.


Reacties
Voor zij die wel vaste werklast hebben zijn dit ook super tips. Bovenal laat je werk op je werk, behalve als het je leven verrijkt, je ervan groeit niet in aanzien maar in vrijheid..
Wow… Dit komt op zo’n goed moment! Dit had ik NU nodig. Dank je wel Jelle!
Dank je wel hiervoor, dit had ik NU echt nodig om te lezen.
Ik trek het mij zo persoonlijk aan als ik niet aangenomen wordt het is zo ongelooflijk frustrerend. Ik voel mij zo niet nuttig als of ik er helemaal niet meer toe doe. En die gevoelens maken mij moe en lichaamlijk ben ik op. Vanwege de financiele situatie heb ik dan ook nog besloten om bij mijn ex te blijven wonen. Niet de ideale situatie.
Geweldig stuk dit. Dit is precies wat ik altijd loop te ‘predikken’.
Heel inspirerend ook, en voor mij ook precies op het juiste moment.
Voelde een enorme ‘inner-glow’ tijdens het lezen, wauw!
Bedankt Jelle.
Geweldig stuk! Helaas zelf sinds 3 maanden ook werkeloos en daarnaast ook zwanger, dus ik word nergens aangenomen. :( dus dit is even een enorme opsteker :)
Hoi Jelle, dit is écht helemaal waar. Jouw artikel is voor mij weer een bevestiging dat ik in de synchrnociteit van nu leef. Thanks!Ook ik gebruik mijn tijd nu vooral om mezelf te ontwikkelen, me te ontdoen van oude structuren en vooral om dat waar ik inspiratie en energie uit haal uit te voeren. Dit wens ik een ieder ook…en ja zo creeër je de mooiste baan die er is. Namelijk die waar jij het beste uit jezelf haalt. En wat ik voor mezelf doe, daar begeleid ik ook weer anderen in. How life can be so beautiful!
Het verhaal is heel herkenbaar. Ik heb 4 maanden’between projects’ gezeten. In het begin voelde ik me heel onrustig, omdat ik niet direct een ander project had. Na een paar weken ging de knop om en leerde ik te genieten van de vrije tijd. Ik ging overdag sporten, begon met een studie en sprak mensen die ik al lange tijd niet had gesproken. Sinds 1 juli heb ik weer een project.
Dit is een geweldig artikel om de werkloze mensen die er nu zijn even een hard onder de riem te steken. En ik ben het ermee eens je bent meer dan werknemer alleen. Misschien ben je ook nog ouder, lid van een vereniging, vrijwilliger. Vanuit deze positie kun je ook veel liefde en inzicht krijgen. En zeg nu eens eerlijk waar draait het in werkelijkheid om? Om je geld te verdienen via een salaris of persoonlijke groei waar je alleen maar beter van wordt. Werklozen zijn geen losers. Ze zijn slachtoffer van de slechte economische situatie op dit moment wat niet eens hun schuld is.
Dank je wel! Dit had ik even nodig na voor de 2e keer binnenkort weer werkeloos te worden.
Goeie tips!
Echter als je een uitkering ontvangt heb je dit geld de jaren zelf opgebouwd van je loon.
Helemaal mee eens, het geld van de uitkering heb je zelf tijdens je baan als een “verzekering” opgebouwd.
Ik kan bovenstaande alleen maar beamen. Er is zoveel meer dan die ene baan. 2 jaar geen betaalde baan,maar wel om tijd te besteden aan leven in het nu. Onthaasten,kiezen voor kwaliteit, dus duurzaam en genieten van mijn vrijheid gingen eigenlijk vanzelf. Via internet de hele wereld onder handbereik en de tijd ervoor hebben te verdiepen in interessante onderwerpen. Vooral genieten van de vrijheid om buiten te kunnen zijn als het mooi weer is en iedere dag kan anders zijn. Genieten doe je zelf en niet alles kost geld. We leven nu eenmaal in veranderende tijden, en er blijft nog genoeg over ook al moet het rigoreus anders, hoe je dat doet kun je gelukkig zelf kiezen. Gelukkig is er al veel gaande voor een volhoudbare samenleving en nieuwe economie. Mijn vrijheid werd blijheid. Een tijdje winst van besparingen noteren hielp mijn bewustwordingsproces. Delen is vermenigvuldigen hoorde ik, dus bij deze.
Fijne dag!
Helder, en snap het. Zou graag met je in contact komen, ik ben een vrouw met soortgelijke ervaring. Echter schreeuw het niet te hard vd daken ivm strengere wetten enz. Wil uitwisselen en ervaring delen. Als je dat zou willen, laat het weten?
Met vriendelijke groet
Als ik nog een tip mag toevoegen: ga een paar keer per week 3 kwartier hardlopen. Je knapt er echt van op en je kan veel meer dingen aan. Het werkt erg motiverend en het is gezond. De eerste paar keer is het wel eens lastig om de motivatie te vinden maar na verloop van tijd vind je het zo lekker dat het steeds makkelijker gaat. Echt, het werkt!
Ik wens iedereen veel succes en sterkte en bedank Jelle voor zijn positieve, belangenloze kijk op de wereld die hij met iedereen deelt!
Het is ook niet nodig om deze filosofie uit te dragen op feestjes. Je kunt het leven voor jezelf. Je hoeft geen voorbeeld te zijn door te praten, maar door het voorbeeld te leven.
Ik schrijf artikelen als deze voor de kost. ;)
Leuk artikel maar…… Citaat: “Wist je dat je in een paar weken kunt leren programmeren?”. Dat is een mythe, niet iedereen kan dat en is echt niet zo eenvoudig als het lijkt. Programmeren is niet hetzelfde als tools te gebruiken dat voor je programmeert, er is een verschil tussen programmeren en programmeren. Bijvoorbeeld, er zijn mensen die zich ‘webdesigner’ noemen omdat ze een keertje een website in elkaar hebben gezet. Er komt echt wel meer bij kijken.
Ik ben ruim 17 jaar programmeur en kom nog regelmatig dingen tegen waarvan ik nog niet op de hoogte was. Hoe komt dat? Omdat deze wereld heel uitgebreid en dynamisch (constant in beweging) is.
Dus wil verder niemand ontmoedigen maar ‘even leren programmeren’ komt niet overeen met de werkelijkheid. In feite word er in dit artikel gezegd dat programmeren gemakkelijk is, niet zoveel voorstelt, dat is een belediging voor alle programmeurs die er veel pijn en moeite in hebben gestoken het vak te beheersen, een diskwalificatie van het vak dat programmeur heet.
Mooi artikel. Ik heb toevallig vandaag te horen gekregen dat ik door bezuinigingen eruit lig. Dit vrolijkt me wel een beetje op.
Mooi verhaal, maar je moet wel elke maand aan je financiële (lees belastingen, zorg, huur etc,) voldoen.
Ook als je hierin al zoveel mogelijk hebt gesneden.
Dan wordt genieten toch een heel ander verhaal.
Zeker als je werkeloos bent (wordt), 58 en, ondanks al je ervaring, aan moet zien dat je op die leeftijd gewoon niet meer meetelt. Hoe leuk is het dan nog?
Ja begrijp dat vaste lasten enz… je wel moet kunnen betalen, ik ben 43 en tel ook niet meer mee hoor. Ik leef van 50 euro per week en dat na 25 jaar werken. Maar toch ben ik gelukkig, omdat ik besef dat ik niet aan de maatschappelijke normen (een baan waar je tot het uiterste gedreven wordt en onethisch moet handelen om te kunnen blijven werken) maar aan mijn eigen normen wil voldoen en wil leven. Ik tel voor mezelf mee en wat anderen of de maatschappij daarvan denken zou me een worst zijn. Ik sta in mijn kracht en geloof dat dat de enige mannier is om -als je ergens aan de slag kan gaan- ze jouw nemen om wie je bent en je talent. Mensen die werkloos zijn en depressief worden verwachten vaak een erkenning van buitenaf, onbewust, en je kan dan met je bewustwording aan de slag, van waarom zou je iets van mensen buiten jouw verwachten die dat toch nooit gaan geven, als jij het niet eerst aan jezelf geef. Erken jezelf, erken je talenten en in de tussentijd laat je vrije tijd niet verknallen door gedachten dat het niet meer leuk is, Nu is juist de tijd dat je kan ontspannen, relaxen en je bezinnen over je leven.
Ik kreeg van mijn man dit artikel onder mijn neus. Hij is ook wegens economische redenen zijn baan, vorige maand kwijt geraakt. Hij is positief, maar ik kan het niet zo goed. We hebben net een huis gekocht (voor het eerst) Woonde altijd in een huurwoning. Vorig jaar durfde we de stap te wagen naar een koopwoning. Een hele stap! Lang nagedacht of we het zouden doen en nu wonen we er sinds eind december. En nu ineens zit hij thuis. En zuiniger leven is niet erg, maar ik maak me ontzettend veel zorgen. Ben zelf gastouder dus neem alles wat ik kan krijgen maar aan, werk 5 dagen en soms de weekenden ook. Soms een goede maand en nu komt de zomer er aan, dus komkommer tijd. En genieten? Ik vind het moeilijk en ben best down als ik heel eerlijk ben. En ik weet ook dat ik moet proberen positief te zijn, maar ik vind het moeilijk, heel moeilijk.
Positief blijven, schouders recht en moed houden. Dat valt niet altijd mee na de zoveelste afwijzing. Je krijgt geen kans en komt er niet tussen. Je bent een nummer onder de vele reacties op die ene leuke vacature. Zelfs brutale ongeplande acties om je te laten zien bij bedrijven en op die manier op te vallen in de massa helpen uiteindelijk niet. Het raakt je als mens en je voelt je nutteloos. Lichte schaamte naar familie, vrienden en je dierbare. Boodschappen doen in een winkel met allemaal bekenden zit je niet meer op te wachten. Sommige mensen zijn niet meer geïnteresseerd in je en vragen niet meer hoe het gaat. Je raakt in een soort isolement en gaat tegen dingen schoppen. Ik heb hier niet om gevraagd. Na 6 jaar keihard werken in de ICT als service en support medewerker kwam die reorganisatie en daarbovenop een teamlead die jou liever ziet gaan. Nu ruim 1,5 jaar thuis. Het enige positieve is dat ik van mijn kleine ventje (2,5 jaar) kan genieten en het geluk heb dat ik lekker kan sporten. Jammer dat de onrust in je hoofd niet verdwijnt. Ook de gedachte dat het straks financieel zuur gaat worden. Mooi en opbeurend om de positieve reacties te lezen. Take care allemaal. We maken er het beste van. Op weg naar betere tijden…..en in de tussentijd…> blijven lachen, borst vooruit.
Sorry maar dit komt op mij over alsof werkloos zijn een acceptabele situatie is, en het een beetje goed wordt gepraat… Als je echt wat te bieden hebt is er altijd werkt te vinden… Als je 300x wordt afgewezen moet je niet de maatschappij de schuld geven, maar naar jezelf kijken. Dat stuk bij5. Meer vrijheid vind ik al helemaal onzin… Alle luxe, gemakken, sociale voorzieningen ect die wij in de huidige maatschappij hebben komt door mensen die kei- en keihard werken… Dat we daarom allemaal wel wat minder hard moeten kunnen gaan werken is natuurlijk onzin, dat mensen hard werken en een succesvolle maatschappij hebben opgebouwd bied ons de mogelijkheden om “echt belangrijke zaken” op te lossen die worden vermeld in het artikel. Tevens word hier gesuggereerd dat werken een niet zo belangrijke tijdsbesteding is, en bijna per definitie niet leuk is… Wat een onzin… Hop hop aan de slag en niet zeuren…
Hoi Jelle!
Ten eerste: Wat een mooi website, ben er flink mee vooruitgegaan, wat betreft gezondheid, bewustzijn, liefde en vrijheid, de rest gaat nog komen. ;)
Vraagje:
Er staat: ‘Piet is geen bakker, maar een persoon.’
Maakt dan een zanger geen zanger? Of hoe zit dat dan in elkaar?
Haha, simpel: een zanger is een persoon. En die persoon kan zingen.
100x een afwijzing = niet negatief. Maak er een positieve draai een en nee = ja “ik ga door met solliciteren” ervan maken. Positief is veel beter dan alleen maar klagen en negatief zijn. Dat brengt je nergens naar toe. En niemand in je omgeving is toe aan al je geklaag.
Dank je Jelle, Dit geeft mij toch weer even een positief lichtpuntje
Vooral het uitslapen of zelfs slapen wanneer ik wil, al is het om één uur ‘s middags, lekker bedje in, is héérlijk. Héérlijk gewoon. En hetzelfde geld als toen ik werkte! Vaste lasten zijn al bodem dus daar géén zorgen om!
Het artikel klopt niet, als je een uitkering ontvangt, ontvang je in de eerste instatie juist GEEN geld van andere maar geld uit een “opgebouwde reserve” waar je gewoon zelf voor gewerkt/gespaard hebt. Dit noemen ze WW, dat andere, geld van werkende mensen, noemt men BIJSTAND.
Geen enkele rede om je een looser te voelen zodra je werkeloos wordt, bovendien, is dat nou echt het einde van de wereld?